(Türkçe aşağıda)↓
There is a saying "never try new things in races".
But i am not a rational person,
so i always try new things in races :)
i decided a new nutrition plan,
and a new backpack plan in this race.
My new nutrition plan was not to use artificial things.
The weather was about 30˚,
so in this hot weather, fruits were my choiche.
1 small melon, 2 oranges, 2 lemon, 200gr salted white cheese, 3 tubes of sweet (mixture of tahini and boiled grape juice).
i chopped the fruits into small pieces and pun into small refrigerator bags.
my backpack plan was not use a backpack :)
instead a backpack, i decided to use 2 waistpacks.
TNF Enduro Belt 2 was for hydration on the front,
Lowe Alpine Lightflite 5 was for other materials at the back.
So everthing was around waist and never need to remove your pack for filling water or taking materials.
And two waistpacks are just 320gr, lighter than almost all backpacks.
15k, 30k, 45k and 60k runners were started together.
owing to 15k and 30k runners, the beginning was fast.
First 1k was nice warming up uphill, then upto 15k, wide forest roads with mild uphills, downhills and flats. So i was feeling well and my pace was about 6:05 in first 15k.
Between 15k-25k, i was slower with a 6:45 min/km pace average because of the narrow road and uneven road surfaces. But i was still feeling good oddly.
Between 25k-30k, mostly flat, but narrow trails and even footpaths.
Between 30k-35k, mostly uphill and narrow trails. And it was so hot
So in this part i decided to be conservative and keep my energy.
i was slower, had plenty nutrition. I knew i need more nutrition because of the fast parts.
My pace was about 9:45 min/km between 25k-35k
i reached CP37k at 4:40h and i was at 12th in all.
i was feeling well and between 37k-48k, forest roads with mild uphills&downhills were nice and my pace was about 8:00 in this section.
And Welcome to Pleasure Zone :)
between 48k-50k, nonstop harsh downhill&uphill combinations.
during uphills you may reach out the ground and even walking was hard during downhills.
Between 50k-52k was almost flat and between 52k-55k again a pleasure combination :)
At 47k, i started to chase the 6th runner. Chasing was excited during sawthooth downhill&uphill combinations.
When i reach CP55k, my legs were buring, i was enjoying it oddly and i was 6th anymore :)
i ran whole last 5k and reached the finished line.
The race was awesome. Everyrunner should give a try to Cekmekoy Races.
My shoes were great, especially during downhills.
But lock type laces on Hoka so bad. They don't stay tight and loose often.
I will change and make them normal type laces.
Hoka is not "true to size". my other running shoes are #11 US, but HOKA's should have been #10.5 or less. They are "bigger to size".
But The laces got loose often, so i maybe felt like that because of this.
My waistpacks worked great. I think i will use this combination in my other races.
**************************************************************
"Yarışlarda yeni şeyler denemeyin" diye bir söz var.
Ama ben pek akıl-i selim birisi olmadığım için hep yarışlarda yeni şeyler deniyorum :)
Bu yarıştada yeni bir beslenme planı ve yeni bir sırt çantası sistemi denemeye karar verdim.
Beslenme planım herhangi bir yapay jel almadan doğal yollarla beslenmeyi halletmekdi.
Hava 30˚ civarı çok sıcak olacaktı. Bu yüzden planımı meyve ağırlıklı yapmaya karar verdim.
1 küçük boy kavun, 2 portakal, 2 limon, 200gr tuzlu antep peyniri ve 3 tüp tahin-pekmez.
Meyveleri soyup küçük parçalara böldüm ve küçük buzdolabı poşetlerinin içerisine koydum ve poşetlerin ağzını düğümledim.
Buzdolabı poşetlerinin naylonu ince olduğu için dişlediğinizde kolaylıkla açabiliyorsunuz.
Sırt çantası planım ise sırt çantası kullanmamaktı :)
bir sırt çantası yerine 2 bel çantası kullanmaya karar verdim.
TNF Enduro Belt 2 önde su için, Lowe Alpine Lightflite 5 arkada malzemeler için.
Böylece herşey bel hizasında ve su alımı dolumu için veya herhangi bir malzeme için çantaya çıkarmaya veya sırtınıza uzanmak için debelenmeye gerek kalmıyor.
Ayrıca bu kombinasyon sadece 320gr ağırlığı ile hemen hemen tüm sırt çantalarından daha hafif.
15k, 30k, 45k ve 60k koşucuları aynı anda çıkış aldık.
15k ve 30k koşucularının etkisiyle başlangıç hızlıydı.
ilk 1k ısınmamız için düşünülmüş güzel bir yokuşdu.
Sonrasında 15k'ya kadar geniş orman yollarında ılımlı yokuşlar, inişler ve düklüklerle devam edildi.
Kendimi iyi hissediyordum ve ilk 15k'da 6:05 pace ile gittim.
Daralan yollar ve bozulan yol sathı nedeniyle 15k-25k arasında 6:45 pace civarına yavaşladım ama halen kendimi iyi hissediyordum.
25k-30k arası eğimsiz ama çok dar orman yolları ve hatta orman için patika şeklindeydi.
30k-35k arası çoğunlukla yokuş ve dar orman yolları şeklindeydi.
Havada oldukça sıcaktı.
Bu yüzden bu kesimde oldukça yavaşladım ve bol gıda almaya çalıştım.
Çünkü sıcak altında hızlı geçilen bölümler nedeniyle daha çok gıdaya ihtiyacım olduğunu biliyordum.
25k-35k arası 9:45 gibi yavaş bir pace ile geçti.
CP37 ye saat 13:40 gibi ulaştığımda 12.inci sıradaydım.
Kendimi iyi hissediyordum ve 37k-48k arası tatlı iniş çıkışlarıyla geniş orman yollarıydı.
bu kısımda 8:00 pace ortalamaya kadar hızlanabildim.
Ve Zevk-ü-sefa bölgesine hoşgeldiniz :)
48k-50k arası aralıksız kırıcı bir iniş-yokuş kombinasyonu vardı.
yokuşlarda uzandığınızda elinizle toprağa dokunabiliyordunuz,
inişlerde ise değil koşmak, yürümek dahi zor oluyordu.
50k-52k arasındaki düzlükte biraz nefes alsakda,
52k-55k arasındaki 3km lik kombinasyon nefes kesiciydi.
47k'da 6.ıncı koşucuyu takip etmeye başlamıştım.
Testere dişini andırır kırıcı iniş çıkışlar bu takip eşliğinde heyecanlı geçti.
CP55'e ulaştığımda artık ben 6.ıncı sıradaydım.
son 5k'yı koşarak geçtim ve yarışı tamamladım.
Yarış şahaneydi. Her koşucu Çekmeköy yarışlarına bir şans vermeli.
Ayakkabılar çok iyiydi. Özellikle inişlerde iyi iş çıkardılar.
Fakat kilitli tip bağcıkları çok kötüydü.
Sık sık gevşediler. Bu bağcıkları normal bağcıklar ile değiştireceğim.
Hoka'ların kalıbı biraz büyükmüş.
Diğer koşu ayakkabılarım US 11 numara olduğu halde bu bana biraz büyük geldi.
10.5 olsa daha iyi olurdu sanki ama belkide bağcıkları sık sık gevşediği içinde böyle hissetmiş olabilirim.
Bel çantası kombinasyonu iyi çalıştı. Diğer yarışlarda da bu kombinasyonu kullanmayı düşünüyorum.
19 Mayıs 2015 Salı
23 Nisan 2015 Perşembe
IZNIK ULTRA 130K
(Türkçe aşağıda)↓
Recently i got a thought that if i would be a better marathoner, it would be helpful on my ultras.
So in last a few months, i followed a marathon training program based on speed workouts mostly.
My workouts were going good. But 2 weeks ago, i got a flu during my weekend run and didn't run whole week.
One week ago, i got a 33k trail run and that was only run in last 2 weeks before the race.
Friday, i got my race kit and drived back to my house and be back at 22:30.
i was feeling pretty well at start point.
My shoe choice for first half of the race was a road shoe (New Balance 1400v2).
When we start race, my rested body was feeling good and my race shoes was allowing me to go fast.
So i was going fast, perhaps too fast.
i didn't stop and lose time at first CP (9.4k) , because i knew that there is a force pump just next to road at 11k. i got my water there without loosing time.
i had no music, or any GPS watch. i was recording my run by my phone, but it was in my backpack.
so i was just running without pace control.
when i got 2nd CP (26.6k), i noticed i was going too fast. the people who i got CP together were much stronger than me (they finished the race 5 hours earlier than me). I was feeling cold, so I stopped at CP for 5 minutes and put my jacket on, hydrated and had a few snacks there.
Just after 2nd CP, first uphill started. I got my foldable walking sticks from my backpack. i got these sticks just 1 week ago and couldn't try them. So i couldn't manage to use them efficiently during uphill. When uphill finished i put them back into backpack and never got them back again.
The down hill between 30k and 3rd CP (38.4k) was steep, fast but grueling. i spent 10 minutes at 3rd CP. i had some cokes, powerade, water and snacks. i got my energy here and started to run again.
i always and always forget somethings during preparing my race kits. here i forgot my Magnesium and painkillers. By help of my road racing shoes, i was going fast. But they were lack of ground protection. About 40k i got my first cramp symptom at my calfs and pains at my metatarsuses. So my speed decreased pretty much until 4th CP and 5th CP.
5th CP (57.6k) was Dropbag Point. I got my dropbag there. i changed my shoes, socks. i had some snacks, cokes, water. My shoe choiche was Asics fujiracer3 for the 2nd half of the race. I bought these shoes at Marathon Expo just 6 hours ago before the race start as first time. So i think this decision was too bravely :) When i spent 15 minutes there, my body started to become cold and felt some hypothermia symptoms. that wasn't good, so i just left the CP.
About 6th CP (69.6k), my cramp symptoms at my calf were more sensate and high. So between 6th CP and 7th CP(72.6k) i had run&walks. i hydrated, had some snacks, cokes and left the CP in 10 minutes.
Just after the CP, a great uphill started. A nonstop uphill during 10k. The traction of my shoes was great but foot protection not so great. So my calfs and metatarsuses were not OK when i finished the uphill. But I LOVE ULTRA PEOPLE :) i thank Yılmaz Keskin (Bib # 35) so much. He noticed my condition and gave me some painkiller and magnesium support. After 15 minutes my cramp symtoms gone forever and i was feeling better.
I got 8th CP(90.1k) , i spent 10 minutes, rested and left there. Between 8th CP and 9th CP (96.1k) was asphalt again and i didn't like it at all. After 9th CP, i was feeling my metatarsuses more and it was making me slower.
When i got 10th CP (106.1k), i got blisters at my metatarsuses anymore. After 10th CP asphalts roads started appear again and was not able run anymore, even though i have power to run. So Between 10th CP and 11th CP (121.5k) i just had painfull walks.
When i left 11th CP (the last CP) , it was sunset, so i put my head torch on. After 11th CP, we ran trails at least 8k, and it was so nice, but when trail finished, the last 7k was asphalt again and it was just a torture for me. i had power to run but i couldn't even step on my left feet. Because the blisters at my metatarsuses was already exploded.
When i cross the Finish Line, i wasn't feeling anything. Whole body was numb because of tirednesss and starvation. Because of this numbness, i wasn't even able to get sleepy. I didn't eat anything. Because if i did, i might started to feel and sleep just there in the street :) I just got my dropbag, got in my car and drived home. After 50 minutes driving, when i got home, my whole body was cold and solid like wood. i wasn't able to make my bed waited no more. İ just had a shower and slept without eating anything.
CP people was great. Other ultrarunners were great. Organization people was great. Weather was great. The only thing i didn't like, there are still too much asphalt parts.
What i learnt; i need more protective shoes for asphalt ultras. Speeding is not everthing :)
**********************************************************************
Son zamanlarda eğer iyi bir maraton koşucusu olabilirsem, bunun bana ultralarda faydalı olabileceği yönünde bir fikre kapılmıştım. Böylelikle son birkaç aydır çoğunlukla hız antremanları içeren bir maraton antreman programını uygulamaya çalışıyordum. Antremanlar iyi gidiyordu ama yarıştan 2 hafta önce, haftasonu koşusu esnasında grip tarzı birşeye yakalandım ve o hafta hiç koşamadım. Yarıştan bir hafta önce 33k civarı bir trail koşusu yapabildim. Yani yarıştan önceki son 2 hafta içerisinde sadece 1 antreman koşusu yapabilmiştim.
Cuma günü yarış kitimi alıp Yalova'daki evime geri döndüm ve 22:30 gibi yarış başlangıç yerine tekrar geldim.
Başlangıç noktasında kendimi oldukça iyi hissediyordum.
Yarışın ilk yarısı için ayakkabı tercihim bir yol yarış ayakkabısıydı (New Balance 1400v2). Yarış başladığında dinlenmiş bünyem kendimi iyi hissettiriyordu ve ayakkabılarımda hızlı gitmeme izin verdikleri için hızlı gidiyordum. Belkide fazla hızlı gidiyordum.
İlk kontrol noktasına girip zaman kaybetmedim. Çünkü 2km ileride yolun hemen kenarında bir su tulumbası olduğunu biliyordum. Suyumu tulumbadan alıp zaman kaybetmeden yoluma devam ettim.
Müzik dinlemiyordum. GPS saati falanda kullanmıyordum.Koşumu telefonumla kaydediyordum ama onuda çantaya koymuştum. Geceyi dinleyerek, pace kontrolü yapmadan içimden geldiği gibi koşuyordum.
Boyalıca 27k'ya 2:24 gibi bir zamanda geldiğimi görünce çok hızlı geldiğimi farkettim. Çünkü benimle kontrol noktasına gelen kişiler benden 5 saat önce yarışı bitirecek olan çok daha kuvvetli koşuculardı. Üşümeye başlamıştım. Kontrol noktasında çantamdan ceketi alıp giydim. Batonlarımı çıkardım. Biraz su içip, birşeyler atıştırıp kontrol noktasından ayrıldım.
Boyalıca'dan sonra yokuş başlıyordu. Yarıştan sadece 1 hafta önce elime geçebilmiş olan batonlarımı deneme imkanım olmamıştı. Bu batonlarımı çok verimli kullanamadım. Beni yavaşlatıp yordular. Yokuşun bitiminde bir daha çıkarmamak üzere batonlarımı çantama geri koydum.
30k ve Ilıca arasındaki iniş, dik, hıza müsait ama yıpratıcıydı. Ilıca 10dk civarı durdum. Su, kola, powerade, atıştırmalar ile kendime gelip tekrar yola koyuldum.
Yarış malzemelerimi hazırlarken ben her zaman ama her zaman birşeyler unuturum. Burada da ağrı kesici ve magnezyum almayı unutmuştum. Yol yarış ayakkabıları sayesinde hızlı gidiyordum. Ama yeterli zemin koruması sağlamıyorlardı. 40k civarında hızlı gitmenin etkisiyle kramp belirtileri görülmeye ve ayaktarak kemiğinin altındaki kısımda ağrılar baş göstermeye başladı. Bu yüzden Örnekköy'e kadar olan kısımda hızım oldukça düştü.
Örnekköy(57k) çanta noktasıydı. Çantamdan ikinci yarı için tercih ettiğim ayakkabılarımı aldım. çoraplarımı değiştirdim. Biraz su, kola, atıştırma ve dinlenme ile kendime gelmeye çalıştım. İkinci yarı için ayakkabı tercihim Asics Fujiracer3 oldu. Ama ne bu modeli nede herhangi bir diğer Asics modelini daha önce hiç kullanmamıştım ve bu ayakkabıları yarışın startından 6 saat önce maraton fuarından almıştım. Hal böyleyken bu ayakkabıları ikinci 80k için gözalmak biraz aşırı kaçan bir cesaret gibiydi sanki.
Örnekköy'de 15dk geçirince vücudum soğumaya ve hipotermi belirtileri göstermeye başladı. Bu yüzden vakit geçirmeden hemen oradan ayrıldım.
Sölöz Burnu'nda baldırlarımdaki kramp belirtileri daha hissedilir ve yüksekti. Bu yüzden Sölöz(73k)e kadar koş-yürü şeklinde yol aldım. Sölöz'de biraz su, kola, atıştırma yapıp, dinlenip 10dk içinde ayrıldım.
Sölöz'den çıkar çıkmaz büyük bir yokuş başlıyordu. Duraksız 10k uzunluğunda bir yokuş. ayakkabıların zemin tutunması çok iyiydi ama zemin koruması çokda iyi değildi. Yokuşun sonuna geldiğimde baldırlarımın ve ayak tabanlarımın durumu pek içaçıcı değildi. ama BEN BU ULTRA KOŞUCULARINI ÇOK SEVİYORUM :) Yılmaz Keskin (Göğüs no 35) e çok teşekkür ederim. Benim halimi farketti ve bana ağrı kesici ve magnezyum verdi. 15 dk sonra kramp belirtileri bir daha hiç geri gelmemek üzere gitti ve kendimi daha iyi hissetmeye başladım.
Narlıca(90k)'da yaklaşık 10dk oyalanıp hemen çıktım. Müşküle'ye kadar 6k asfalt yol vardı ve hiç hoşuma gitmedi bu durum. Yıpranmış ayak tabanlarım için iyi olmamıştı bu durum. Müşküleden sonra, ayaktarağı alt kısımlarını artık daha çok hisseder olmuştum ve bu durum beni yavaşlatıyordu.
Sülaymaniye(106k)'ye vardığımda artık ayaktarağı alt kısımları artık su toplamıştı.
Bu noktadan sonra yine kısım kısım asfalt başlıyordu ve koşacak gücüm olmasına rağmen artık koşamıyordum. Süleymaniye ile Derbent (122k) arasını ağrılı yürüyüşler ile geçirmek durumunda kaldım.
Derbent'den çıkışta artık güneş batmıştı. Tepe lambalarımızı çantalarımızdan çıkardık ve yola koyulduk. Derbent'ten sonra en az 8k trail rota vardı ve burası oldukça iyiydi. Ama trail bitipde yarışın son 7k boyunca sürekli devam eden asfalt başlayınca benim için işkencede başlamış oldu. Çünkü ayaktarağının altındaki su torbaları artık patlamıştı ve her adım acı veriyordu.
Finish çizgisini geçtiğimde ise vücudum hiç birşey hisssetmiyordu.Yorgunluk ve açlık nedeniyle tüm vücudumun yavaş yavaş soğuduğunu ve odunlaştığını hissediyordum. Bu hissizlik durumu yüzünden uyku dahi hissetmiyordum. Birşey yemedim. Eğer yersem tekrar hissetmeye başlayabilir ve oracıkta, sokağın ortasında uyuyabilirdim. Hemen çantamı aldım, arabama atladım ve İznik'ten Yalova'ya sürdüm. 50dk hızlı bir yolculuktan sonra (trafikde bazı sürücüleri ürkütmüş olabilirim) evime ulaştım. Yatağımı daha fazla bekletemezdim. Hemen duşumu alıp birşey yiyemeden kendimi yatağa attım.
Kontrol noktası personelleri, ultracılar, organizasyon personelleri, hava hepsi çok harikaydı. Tek sevmediğim kısım; halen rotada çok fazla asfalt kısım var.
Ne öğrendim; asfaltlı ultralar için daha korunaklı ayakkabılara ihtiyacım var. Hız herşey demek değil :)
Recently i got a thought that if i would be a better marathoner, it would be helpful on my ultras.
So in last a few months, i followed a marathon training program based on speed workouts mostly.
My workouts were going good. But 2 weeks ago, i got a flu during my weekend run and didn't run whole week.
One week ago, i got a 33k trail run and that was only run in last 2 weeks before the race.
Friday, i got my race kit and drived back to my house and be back at 22:30.
i was feeling pretty well at start point.
My shoe choice for first half of the race was a road shoe (New Balance 1400v2).
When we start race, my rested body was feeling good and my race shoes was allowing me to go fast.
So i was going fast, perhaps too fast.
i didn't stop and lose time at first CP (9.4k) , because i knew that there is a force pump just next to road at 11k. i got my water there without loosing time.
i had no music, or any GPS watch. i was recording my run by my phone, but it was in my backpack.
so i was just running without pace control.
when i got 2nd CP (26.6k), i noticed i was going too fast. the people who i got CP together were much stronger than me (they finished the race 5 hours earlier than me). I was feeling cold, so I stopped at CP for 5 minutes and put my jacket on, hydrated and had a few snacks there.
Just after 2nd CP, first uphill started. I got my foldable walking sticks from my backpack. i got these sticks just 1 week ago and couldn't try them. So i couldn't manage to use them efficiently during uphill. When uphill finished i put them back into backpack and never got them back again.
The down hill between 30k and 3rd CP (38.4k) was steep, fast but grueling. i spent 10 minutes at 3rd CP. i had some cokes, powerade, water and snacks. i got my energy here and started to run again.
i always and always forget somethings during preparing my race kits. here i forgot my Magnesium and painkillers. By help of my road racing shoes, i was going fast. But they were lack of ground protection. About 40k i got my first cramp symptom at my calfs and pains at my metatarsuses. So my speed decreased pretty much until 4th CP and 5th CP.
5th CP (57.6k) was Dropbag Point. I got my dropbag there. i changed my shoes, socks. i had some snacks, cokes, water. My shoe choiche was Asics fujiracer3 for the 2nd half of the race. I bought these shoes at Marathon Expo just 6 hours ago before the race start as first time. So i think this decision was too bravely :) When i spent 15 minutes there, my body started to become cold and felt some hypothermia symptoms. that wasn't good, so i just left the CP.
About 6th CP (69.6k), my cramp symptoms at my calf were more sensate and high. So between 6th CP and 7th CP(72.6k) i had run&walks. i hydrated, had some snacks, cokes and left the CP in 10 minutes.
Just after the CP, a great uphill started. A nonstop uphill during 10k. The traction of my shoes was great but foot protection not so great. So my calfs and metatarsuses were not OK when i finished the uphill. But I LOVE ULTRA PEOPLE :) i thank Yılmaz Keskin (Bib # 35) so much. He noticed my condition and gave me some painkiller and magnesium support. After 15 minutes my cramp symtoms gone forever and i was feeling better.
I got 8th CP(90.1k) , i spent 10 minutes, rested and left there. Between 8th CP and 9th CP (96.1k) was asphalt again and i didn't like it at all. After 9th CP, i was feeling my metatarsuses more and it was making me slower.
When i got 10th CP (106.1k), i got blisters at my metatarsuses anymore. After 10th CP asphalts roads started appear again and was not able run anymore, even though i have power to run. So Between 10th CP and 11th CP (121.5k) i just had painfull walks.
When i left 11th CP (the last CP) , it was sunset, so i put my head torch on. After 11th CP, we ran trails at least 8k, and it was so nice, but when trail finished, the last 7k was asphalt again and it was just a torture for me. i had power to run but i couldn't even step on my left feet. Because the blisters at my metatarsuses was already exploded.
When i cross the Finish Line, i wasn't feeling anything. Whole body was numb because of tirednesss and starvation. Because of this numbness, i wasn't even able to get sleepy. I didn't eat anything. Because if i did, i might started to feel and sleep just there in the street :) I just got my dropbag, got in my car and drived home. After 50 minutes driving, when i got home, my whole body was cold and solid like wood. i wasn't able to make my bed waited no more. İ just had a shower and slept without eating anything.
CP people was great. Other ultrarunners were great. Organization people was great. Weather was great. The only thing i didn't like, there are still too much asphalt parts.
What i learnt; i need more protective shoes for asphalt ultras. Speeding is not everthing :)
**********************************************************************
Son zamanlarda eğer iyi bir maraton koşucusu olabilirsem, bunun bana ultralarda faydalı olabileceği yönünde bir fikre kapılmıştım. Böylelikle son birkaç aydır çoğunlukla hız antremanları içeren bir maraton antreman programını uygulamaya çalışıyordum. Antremanlar iyi gidiyordu ama yarıştan 2 hafta önce, haftasonu koşusu esnasında grip tarzı birşeye yakalandım ve o hafta hiç koşamadım. Yarıştan bir hafta önce 33k civarı bir trail koşusu yapabildim. Yani yarıştan önceki son 2 hafta içerisinde sadece 1 antreman koşusu yapabilmiştim.
Cuma günü yarış kitimi alıp Yalova'daki evime geri döndüm ve 22:30 gibi yarış başlangıç yerine tekrar geldim.
Başlangıç noktasında kendimi oldukça iyi hissediyordum.
Yarışın ilk yarısı için ayakkabı tercihim bir yol yarış ayakkabısıydı (New Balance 1400v2). Yarış başladığında dinlenmiş bünyem kendimi iyi hissettiriyordu ve ayakkabılarımda hızlı gitmeme izin verdikleri için hızlı gidiyordum. Belkide fazla hızlı gidiyordum.
İlk kontrol noktasına girip zaman kaybetmedim. Çünkü 2km ileride yolun hemen kenarında bir su tulumbası olduğunu biliyordum. Suyumu tulumbadan alıp zaman kaybetmeden yoluma devam ettim.
Müzik dinlemiyordum. GPS saati falanda kullanmıyordum.Koşumu telefonumla kaydediyordum ama onuda çantaya koymuştum. Geceyi dinleyerek, pace kontrolü yapmadan içimden geldiği gibi koşuyordum.
Boyalıca 27k'ya 2:24 gibi bir zamanda geldiğimi görünce çok hızlı geldiğimi farkettim. Çünkü benimle kontrol noktasına gelen kişiler benden 5 saat önce yarışı bitirecek olan çok daha kuvvetli koşuculardı. Üşümeye başlamıştım. Kontrol noktasında çantamdan ceketi alıp giydim. Batonlarımı çıkardım. Biraz su içip, birşeyler atıştırıp kontrol noktasından ayrıldım.
Boyalıca'dan sonra yokuş başlıyordu. Yarıştan sadece 1 hafta önce elime geçebilmiş olan batonlarımı deneme imkanım olmamıştı. Bu batonlarımı çok verimli kullanamadım. Beni yavaşlatıp yordular. Yokuşun bitiminde bir daha çıkarmamak üzere batonlarımı çantama geri koydum.
30k ve Ilıca arasındaki iniş, dik, hıza müsait ama yıpratıcıydı. Ilıca 10dk civarı durdum. Su, kola, powerade, atıştırmalar ile kendime gelip tekrar yola koyuldum.
Yarış malzemelerimi hazırlarken ben her zaman ama her zaman birşeyler unuturum. Burada da ağrı kesici ve magnezyum almayı unutmuştum. Yol yarış ayakkabıları sayesinde hızlı gidiyordum. Ama yeterli zemin koruması sağlamıyorlardı. 40k civarında hızlı gitmenin etkisiyle kramp belirtileri görülmeye ve ayaktarak kemiğinin altındaki kısımda ağrılar baş göstermeye başladı. Bu yüzden Örnekköy'e kadar olan kısımda hızım oldukça düştü.
Örnekköy(57k) çanta noktasıydı. Çantamdan ikinci yarı için tercih ettiğim ayakkabılarımı aldım. çoraplarımı değiştirdim. Biraz su, kola, atıştırma ve dinlenme ile kendime gelmeye çalıştım. İkinci yarı için ayakkabı tercihim Asics Fujiracer3 oldu. Ama ne bu modeli nede herhangi bir diğer Asics modelini daha önce hiç kullanmamıştım ve bu ayakkabıları yarışın startından 6 saat önce maraton fuarından almıştım. Hal böyleyken bu ayakkabıları ikinci 80k için gözalmak biraz aşırı kaçan bir cesaret gibiydi sanki.
Örnekköy'de 15dk geçirince vücudum soğumaya ve hipotermi belirtileri göstermeye başladı. Bu yüzden vakit geçirmeden hemen oradan ayrıldım.
Sölöz Burnu'nda baldırlarımdaki kramp belirtileri daha hissedilir ve yüksekti. Bu yüzden Sölöz(73k)e kadar koş-yürü şeklinde yol aldım. Sölöz'de biraz su, kola, atıştırma yapıp, dinlenip 10dk içinde ayrıldım.
Sölöz'den çıkar çıkmaz büyük bir yokuş başlıyordu. Duraksız 10k uzunluğunda bir yokuş. ayakkabıların zemin tutunması çok iyiydi ama zemin koruması çokda iyi değildi. Yokuşun sonuna geldiğimde baldırlarımın ve ayak tabanlarımın durumu pek içaçıcı değildi. ama BEN BU ULTRA KOŞUCULARINI ÇOK SEVİYORUM :) Yılmaz Keskin (Göğüs no 35) e çok teşekkür ederim. Benim halimi farketti ve bana ağrı kesici ve magnezyum verdi. 15 dk sonra kramp belirtileri bir daha hiç geri gelmemek üzere gitti ve kendimi daha iyi hissetmeye başladım.
Narlıca(90k)'da yaklaşık 10dk oyalanıp hemen çıktım. Müşküle'ye kadar 6k asfalt yol vardı ve hiç hoşuma gitmedi bu durum. Yıpranmış ayak tabanlarım için iyi olmamıştı bu durum. Müşküleden sonra, ayaktarağı alt kısımlarını artık daha çok hisseder olmuştum ve bu durum beni yavaşlatıyordu.
Sülaymaniye(106k)'ye vardığımda artık ayaktarağı alt kısımları artık su toplamıştı.
Bu noktadan sonra yine kısım kısım asfalt başlıyordu ve koşacak gücüm olmasına rağmen artık koşamıyordum. Süleymaniye ile Derbent (122k) arasını ağrılı yürüyüşler ile geçirmek durumunda kaldım.
Derbent'den çıkışta artık güneş batmıştı. Tepe lambalarımızı çantalarımızdan çıkardık ve yola koyulduk. Derbent'ten sonra en az 8k trail rota vardı ve burası oldukça iyiydi. Ama trail bitipde yarışın son 7k boyunca sürekli devam eden asfalt başlayınca benim için işkencede başlamış oldu. Çünkü ayaktarağının altındaki su torbaları artık patlamıştı ve her adım acı veriyordu.
Finish çizgisini geçtiğimde ise vücudum hiç birşey hisssetmiyordu.Yorgunluk ve açlık nedeniyle tüm vücudumun yavaş yavaş soğuduğunu ve odunlaştığını hissediyordum. Bu hissizlik durumu yüzünden uyku dahi hissetmiyordum. Birşey yemedim. Eğer yersem tekrar hissetmeye başlayabilir ve oracıkta, sokağın ortasında uyuyabilirdim. Hemen çantamı aldım, arabama atladım ve İznik'ten Yalova'ya sürdüm. 50dk hızlı bir yolculuktan sonra (trafikde bazı sürücüleri ürkütmüş olabilirim) evime ulaştım. Yatağımı daha fazla bekletemezdim. Hemen duşumu alıp birşey yiyemeden kendimi yatağa attım.
Kontrol noktası personelleri, ultracılar, organizasyon personelleri, hava hepsi çok harikaydı. Tek sevmediğim kısım; halen rotada çok fazla asfalt kısım var.
Ne öğrendim; asfaltlı ultralar için daha korunaklı ayakkabılara ihtiyacım var. Hız herşey demek değil :)
1 Şubat 2015 Pazar
İZNİK ULTRA 130k rotasının İznik-Örnekköy arasındaki ilk 55k kısmının incelemesi
Aklımda böyle birşey yapmak yoktu aslında.
Ama Cumartesi günü işim olmayınca günü değerlendireyim ve
İznik Ultra'nın yeni rotasını bir inceleyeyim dedim.
Orhangazi'ye aracımla geldim ve aracımı Örnekköy kontrol noktasının kurulduğu çay bahçesinin önüne park ettim.
Aracıyla İstanbul tarafından gelecekler için konum tarifi;
Orhangazi içindeki 3.üncü (son) ışıklardan sola dönün ve gölün kenarına varıncaya kadar dümdüz gidin.
sırt çantamı ve malzemelerimi araçtan aldım.
malzemeler derken; hava durumunun ne olacağı belli olmadığı için
bir üst yağmurluk, bir yağmurluk altı niyetine dış katman pantolon ve rotada su olup olmadığını bilmediğim için 9 adet 0,5lt lik powerade aldım.
sırt çantasının ağırlığı ile birlikte yaklaşık 7kg yük ile Örnekköy kontrol noktasının olduğu yerden Orhangazi otobüs terminaline yürüdüm.
Ana yoldan buraya döndüğünüz ışıklara kadar yürüyüp sağa (İstanbul yönüne) döndüğünüzde 400mt kadar yürüyünce yolun karşı kenarında otobüs terminalini görürsünüz.
oradan İznik minibüsü ile İznik'e ulaştım.
Kaymakamlığın önünde ineceğim derseniz sizi tam olarak yarışın başlayacağı meydanda indirirler.
ve Start noktasına ulaşmış oldum.
rotayı anlatmaya başlamadan önce rota hakkında bir uyarı;
eğer ki işaretlemeler iyi yapılmassa ve siz pace kaygısı olan, hızlı giden bir koşucu iseniz,
ilk 55k bölümde defalarca kaybolacaksınız.
çünkü tamamına yakını zeytinliklerin içinde geçen bu ilk kısımda çok fazla hemzemin yol ayrımı var.
ve başlıyoruz...
ilk 1k'da sorun yok.
sahile iniyoruz, sağa dönüp devam ediyoruz.
ama sahile kendinizi fazla kaptırmayın, zira 1k'yı biraz geçip surları görünce sahilden ayrılıyoruz ve surları solumuza alıp İznik'in içine doğru devam ediyoruz.
1k-2k arası her ne kadar parke olsada yol zemini çok bozuk.
o yüzden yarışın start heyecanıyla zemine dikkat etmeden koşarsanız takılma düşme veya ayak burkulması yaşayabilirsiniz.
4k'ya kadar köy yolu kıvamında sert bir zeminde rahat rahat koşuluyor.
4k'da asfalt bir yola geliyoruz.
burada dikkat edin. Asfalt yolu geçip sola doğru giden yola sapmanız gerekiyor.
asfalta çıkıp devam ederseniz ilk kaybolmanızı yaşarsınız.
4.5k'da bir hemzenin yol ayrımı.
sol, ileri ve sağ.
siz sağ yolu seçmeniz gerekiyor.
gece ayrımı farketmeden bodoslama ileri koşarsanız kaybolmuş olursunuz.
5.7k civarı bir bir hemzemin yol ayrımı daha.
sol, ileri ve sağ. yine sağı seçmelisiniz.
7.5k civarlarında rota üzerindeki ilk çeşme var.
ve aynı zamanda yine bir yol ayrımı.
2 tane sağ, 1 sol ve 1 ileri yolda bu sefer ileriyi seçiyoruz.
200mt kadar ileride bir sağ-sol şeklinde bir yol çatalı var.
burada sağı seçiyoruz.
8.5k civarında bir yol ayrımı daha.
burada sağa sola bakmadan ileri giden yolu seçiyoruz.
bu yol ayrımında sonra Dikilitaş anıtının önünden geçen yola girdiğimiz için İznik çıkışından beri toprak olan yol bu kısımda yaklaşık 1k boyunca asfalta dönüşüyor.
9.2k civarında Dikilitaş'a varıyoruz.
9.9k civarında bir yol ayrımı daha.
sola dönen yolun 10mt kadar ilerisinde sola giden bir yol daha var.
bu yola girmeniz gerekiyor. ilk sola girerseniz veya düz devam ederseniz kaybolursunuz.
İznik çıkışından bu yol ayrımına kadar rota pek farkedilmeyecek şekilde positif eğimli şekilde geliyor.
Start heyecanıyla bu eğimi farketmeyeceksiniz ve hızlı gelip fazladan yorulmuş olacaksınız.
10k'dan itibaren 25k Narlıca'yı terketme noktasına kadar dişe dokunur bir eğim yok.
11.5k'da bir köprü göreceksiniz.
köprü geçer geçmez sola bir yol gidiyor. ona değil 20mt ilerisindeki sola giden yola girin.
ilk sola girerseniz veya doğru giderseniz yine kaybolursunuz.
bu dönüşden 1k ilerideki su kanalına kadar olan bölüm tarla yolu kıvamında olduğu için birkaç noktada birkaç adımda geçebilecek çamurlu noktalar var.
ama pek bir sorun çıkartmıyorlar.
12.5k'da su kanalını geçip sağa dönüp kanalı sağımıza alıp devam ediyoruz.
burası köy yolu kıvamında çamursuz sert zeminli bir düzlük olduğu için hız yapmaya müsait.
14.5 civarında bir yol kesişimi.
sağa sola sapmadan karşıya geçip devam edin.
16.7k civarında bir asfalt yol ile karşılaşıyorsunuz.
yolu geçip karşıya devam ETMEYİN. yoksa kaybolursunuz.
sağa dönün, asfalt üzerinden 500mt kadar devam edin.
ileride evler göreceksiniz.
evlere 50mt kala 17.3k'da kala dönüp zeytinliğin içine girmeniz gerekiyor.
bu küçük yolu kaçırıp asfalttan devam ederseniz kaybolursunuz.
17.3k civarında zeytinliğe girince ilk tarla yolu kıvamında kısmada ulaşmış oluyoruz.
19k civarına kadar olan kısım her ne kadar zemin yumuşak çamur olmasada traktörlerin izleri nedeniyle oturmuş sert çamurlu bir zemin var.
bu yüzden pek hız yapılamıyor.
ayrıca bu kısımda rota göle paralel, arazi eğimi ise göle dik olduğu için zeminde yanal bir eğim mevcut.
bu yanal eğim ayak bileklerini zorluyor. bı kısımda ayak burkulmaları olabilir.
dikkatli olmak lazım.
19k'dan sonra zemin düzeliyor.
20.3k civarında bir yol ayrımı. burada sağ yolu seçiyoruz.
21.3k civarında Orhangazi-İznik yolu üzerindeki Kurudere Köprüsüne geliyoruz.
yoldan karşıya geçmemiz gerekiyor.
köprü geldiğimiz tarla yolundan bir miktar daha yüksekde olduğu için 100mt kadar sola gidiyor, yol seviyesini yakalayıp asfalttan karşıya geçiyoruz.
asfalt üzerinden köprüyü geçtikten 50mt sonra asfaltı terkedip sola dönerek toprak yola girmemiz gerekiyor.
22.2k civarında geldiğiniz güzel toprak yolu terkedip sola dönüp zeytinlik içerisine girmeniz gerekiyor. Bu sapağı çoğu kişi kaçıracak muhtemelen.
23.5k civarında Boyalıca başlıyor.
Boyalıca içinde parke veya asfalt yollar var.
24k ve 24.5k da çeşmeler var. Su takviyesini buralardan yapabilrsiniz.
24.8k civarında sağa dönüp yokuşa doğru devam edin. ileri devam etmeyin.
25.1k civarında sağa İznik yönüne dönün. ileri veya sola değil.
100mt ileride İznik yoluna çıkıp yine İznik yönüne doğru 50mt kadar devam edin.
Orhangazi yönüne dönerseniz kaybolmuş olursunuz.
50mt kadar gelince sola yukarıya doğru giden yola girin ve yokuşun keyfini çıkarmaya başlayın.
25.8k civarında Boyalıca'nın yaklaşık 300mt kadar üst tarafında yol kenarında 3 tane gecekondu göreceksiniz.
her evin önünde birer köpek var. ve bunlar bağlı değil. geceleyin burada bu köpeklere karşı dikkatli olmakda fayda var.
26.6k civarındaki çatal yol ayrımında sağ tarafı seçmek gerekiyor.
27.2k civarındaki çatal yol ayrımında solu seçin.
27.5k civarında Çekmeköy'deki Nirvana yokuşuna benzer bir yokuşa geleceksiniz.
Keyif almaya çalışın.
%30'a yaklaşan eğime sahip bu yokuşun üzerinde göl manzarısını seyretmek şahane oluyor.
28.1 civarında yokuşun sonunda bir yola çıkıyorsunuz.
burada sola dönün, sağa değil.
500mt kadar bir hafif iniş ve 500mt hafif çıkışdan sonra yol tekrar düze geliyor.
orman yolu bu kısımda sizi götürüyor.
32k'ya kadar dişe dokunur bir eğim olmadan geliyorsunuz.
32k'da yaklaşık 1k kadar sert bir iniş var.
kendinizi kaptırıp ayakları hırpalamayın burada.
33k'daki çeşmede oyalanmayın, zira pek suyu yok.
35.2k civarında dikkatli olun.
zira koştuğunuz yolu terkedip soldaki tarla yoluna girmeniz gerekiyor.
300mt kadar aşağı doğru koştuktan sonra bu sefer bu yolu bırakıp sağa dönmeniz gerekiyor.
300mt kadar devam edip asfaltı bulacaksanız. burada sağa doğru dönüp köy yoluna girmiş oluyoruz.
Keramet köyünün merkezine kadar olan kısım bir miktar yokuş.
köyün içersinde su alınabilecek 2 tane çeşme var.
köy içindeki 37.2k'daki çatal ayrımında sol yolu seçip negatif eğimli yola başlamış oluyoruz.
herhangi bir yol ayrımı olmadan 40k civarında Çakırlı köyüne ulaşıyoruz.
köy çıkışında 40.1 k'da dikkat olun.
burada asfaltı terkedip sağ tarafdan devam etmemiz gerekiyor.
asfalt üzerinde kaptırıp gitmeyin.
44.2k civarında köy yolu kesişimine geliyoruz.
bu noktada Örnekköy'e kadar göreceğiniz son çeşme var. suyunuz eksikse burada doldurun.
yolda sağa veya sola dönmeyin.
yolu geçip karşıya devam edin.
bu geçiş aynı zamanda yolların biraz biraz çamurlanmaya başladığı nokta oluyor.
45k'da sağa sola dönmeden karşıya devam edin.
bu kısımda bazı evlerin köpekleri bağlı değil. dikkatli olun.
47.9k'da sağa sola dönmeden karşıya devam edin.
48.8k civarında bir yol kesişimine daha geleceksiniz.
burası aynı zamanda tarla çamurlarının bitiş noktasıda denilebilir.
sağa sola dönmeden yolda karşıya geçin.
50mt kadar gidince köprüsüz bir dereyle karşılacaksınız.
burada şaşırmayın. hemen sağınızdaki yaklaşık 50cm*50cm ebatlarında beton sulama kanalını farkedin.
bu beton kanalın içinden derenin karşısına geçin.
burada 50mt kadar böğürtlenlerle mücadele etme durumu olabilyor.
50k'da ki binanın etrafına dolaşınca karşıya devam etmeyin.
burada sola aşağı doğru dönüp fabrika kenarına doğru devam edin.
500mt sonra Orhangazi-İznik yolunu bulacaksınız.
doğruca karşıya geçip devam edin.
51.3k'da ki sağ-sol yol ayrımında sağı tercih edin.
200mt sonra yol ayrımında sağa sola bakmadan karşı yolu tercih etmelisiniz.
53.5k'daki vardığınız yol belkide en kritik yol ayrımı.
ilk başda sadece sağ ve sola ayrımlar farkediliyor.
sizde gayri ihtiyarı Örnekköy'e doğru gideyim diye sola dönüp devam ederseniz kontrol noktasına 1k kala kaybolmuş olursunuz.
o noktada derenin içine doğru inen kısmı farketmeniz gerekiyor.
bu kısmı farkedip derenin üstünden karşıya geçip oradan devam etmeniz gerekiyor.
bu geçişten yaklaşık 1k kadar sonrada Örnekköy kontrol noktasına ulaşmış olacaksınız.
rotanın 17k-19k arası ve 44k-49k arasında biraz çamurlu yollar.
ama dikkatli olduğunuzda çamura saplanmadan geçilebilecek kısımlar bulabiliyorsunuz.
ben Örnekköy'e ulaştığımda çorabımda çamur yoktu, bacaklarımda çamur yoktu, ayakkabımın içine kaçan hiç çamur olmadı
Ayakkabımın üzerindeki çamur miktarıda sınırlıydı.
koşu sonrası ayakkabımı çıkarıp silkelediğimde sadece kuru toz toprak döküldü.
Yani İznik-Örnekköy arasında çamurdan korkmaya gerek yok.
sadece yukarıda çamurlu yollar diye bahsettiğim kısımlarda traktörlerin derin lastik izleri hız yapmayı olanaksız hale getiriyor.
Boyalıca'dan sonraki 3k uzunluğundaki yokuş ve Keramet köyündeki yaklaşık 1k lık yokuş haricinde rota üzerinde pek yokuş yok.
AMA rotanın enaz 45k'lık bölümü toprak yol olmasına rağmen sürekli araç trafiğine maruz kalmış yollar.
yani asfalta yakın sertlikde bir zemin var ve çoğu yerde zemine iyice oturmuş vaziyette olan küçük taşlar var.
bu sert zemin üzerindeki oturmuş küçük taşlardan oluşan yollar ayak tabanları için yorucu ve yıpratıcı olabilir.
o yüzden ayaktabanlarını korumak gerekebilir.
rota üzerinde çok fazla tutunma gerektirecek bir kısım yok.
çok fazla çamurla uğraşacak bir durumda yok.
o yüzden taban koruması iyi bir yol ayakkabası dahi iş görebilir bu kısımda.
şimdilik görüşlerim bu kadar.
umarım yarıştan önce birkez daha test etme imkanım olur bu rotayı.
Ama Cumartesi günü işim olmayınca günü değerlendireyim ve
İznik Ultra'nın yeni rotasını bir inceleyeyim dedim.
Orhangazi'ye aracımla geldim ve aracımı Örnekköy kontrol noktasının kurulduğu çay bahçesinin önüne park ettim.
Aracıyla İstanbul tarafından gelecekler için konum tarifi;
Orhangazi içindeki 3.üncü (son) ışıklardan sola dönün ve gölün kenarına varıncaya kadar dümdüz gidin.
sırt çantamı ve malzemelerimi araçtan aldım.
malzemeler derken; hava durumunun ne olacağı belli olmadığı için
bir üst yağmurluk, bir yağmurluk altı niyetine dış katman pantolon ve rotada su olup olmadığını bilmediğim için 9 adet 0,5lt lik powerade aldım.
sırt çantasının ağırlığı ile birlikte yaklaşık 7kg yük ile Örnekköy kontrol noktasının olduğu yerden Orhangazi otobüs terminaline yürüdüm.
Ana yoldan buraya döndüğünüz ışıklara kadar yürüyüp sağa (İstanbul yönüne) döndüğünüzde 400mt kadar yürüyünce yolun karşı kenarında otobüs terminalini görürsünüz.
oradan İznik minibüsü ile İznik'e ulaştım.
Kaymakamlığın önünde ineceğim derseniz sizi tam olarak yarışın başlayacağı meydanda indirirler.
ve Start noktasına ulaşmış oldum.
rotayı anlatmaya başlamadan önce rota hakkında bir uyarı;
eğer ki işaretlemeler iyi yapılmassa ve siz pace kaygısı olan, hızlı giden bir koşucu iseniz,
ilk 55k bölümde defalarca kaybolacaksınız.
çünkü tamamına yakını zeytinliklerin içinde geçen bu ilk kısımda çok fazla hemzemin yol ayrımı var.
ve başlıyoruz...
ilk 1k'da sorun yok.
sahile iniyoruz, sağa dönüp devam ediyoruz.
ama sahile kendinizi fazla kaptırmayın, zira 1k'yı biraz geçip surları görünce sahilden ayrılıyoruz ve surları solumuza alıp İznik'in içine doğru devam ediyoruz.
1k-2k arası her ne kadar parke olsada yol zemini çok bozuk.
o yüzden yarışın start heyecanıyla zemine dikkat etmeden koşarsanız takılma düşme veya ayak burkulması yaşayabilirsiniz.
4k'ya kadar köy yolu kıvamında sert bir zeminde rahat rahat koşuluyor.
4k'da asfalt bir yola geliyoruz.
burada dikkat edin. Asfalt yolu geçip sola doğru giden yola sapmanız gerekiyor.
asfalta çıkıp devam ederseniz ilk kaybolmanızı yaşarsınız.
4.5k'da bir hemzenin yol ayrımı.
sol, ileri ve sağ.
siz sağ yolu seçmeniz gerekiyor.
gece ayrımı farketmeden bodoslama ileri koşarsanız kaybolmuş olursunuz.
5.7k civarı bir bir hemzemin yol ayrımı daha.
sol, ileri ve sağ. yine sağı seçmelisiniz.
7.5k civarlarında rota üzerindeki ilk çeşme var.
ve aynı zamanda yine bir yol ayrımı.
2 tane sağ, 1 sol ve 1 ileri yolda bu sefer ileriyi seçiyoruz.
200mt kadar ileride bir sağ-sol şeklinde bir yol çatalı var.
burada sağı seçiyoruz.
8.5k civarında bir yol ayrımı daha.
burada sağa sola bakmadan ileri giden yolu seçiyoruz.
bu yol ayrımında sonra Dikilitaş anıtının önünden geçen yola girdiğimiz için İznik çıkışından beri toprak olan yol bu kısımda yaklaşık 1k boyunca asfalta dönüşüyor.
9.2k civarında Dikilitaş'a varıyoruz.
9.9k civarında bir yol ayrımı daha.
sola dönen yolun 10mt kadar ilerisinde sola giden bir yol daha var.
bu yola girmeniz gerekiyor. ilk sola girerseniz veya düz devam ederseniz kaybolursunuz.
İznik çıkışından bu yol ayrımına kadar rota pek farkedilmeyecek şekilde positif eğimli şekilde geliyor.
Start heyecanıyla bu eğimi farketmeyeceksiniz ve hızlı gelip fazladan yorulmuş olacaksınız.
10k'dan itibaren 25k Narlıca'yı terketme noktasına kadar dişe dokunur bir eğim yok.
11.5k'da bir köprü göreceksiniz.
köprü geçer geçmez sola bir yol gidiyor. ona değil 20mt ilerisindeki sola giden yola girin.
ilk sola girerseniz veya doğru giderseniz yine kaybolursunuz.
bu dönüşden 1k ilerideki su kanalına kadar olan bölüm tarla yolu kıvamında olduğu için birkaç noktada birkaç adımda geçebilecek çamurlu noktalar var.
ama pek bir sorun çıkartmıyorlar.
12.5k'da su kanalını geçip sağa dönüp kanalı sağımıza alıp devam ediyoruz.
burası köy yolu kıvamında çamursuz sert zeminli bir düzlük olduğu için hız yapmaya müsait.
14.5 civarında bir yol kesişimi.
sağa sola sapmadan karşıya geçip devam edin.
16.7k civarında bir asfalt yol ile karşılaşıyorsunuz.
yolu geçip karşıya devam ETMEYİN. yoksa kaybolursunuz.
sağa dönün, asfalt üzerinden 500mt kadar devam edin.
ileride evler göreceksiniz.
evlere 50mt kala 17.3k'da kala dönüp zeytinliğin içine girmeniz gerekiyor.
bu küçük yolu kaçırıp asfalttan devam ederseniz kaybolursunuz.
17.3k civarında zeytinliğe girince ilk tarla yolu kıvamında kısmada ulaşmış oluyoruz.
19k civarına kadar olan kısım her ne kadar zemin yumuşak çamur olmasada traktörlerin izleri nedeniyle oturmuş sert çamurlu bir zemin var.
bu yüzden pek hız yapılamıyor.
ayrıca bu kısımda rota göle paralel, arazi eğimi ise göle dik olduğu için zeminde yanal bir eğim mevcut.
bu yanal eğim ayak bileklerini zorluyor. bı kısımda ayak burkulmaları olabilir.
dikkatli olmak lazım.
19k'dan sonra zemin düzeliyor.
20.3k civarında bir yol ayrımı. burada sağ yolu seçiyoruz.
21.3k civarında Orhangazi-İznik yolu üzerindeki Kurudere Köprüsüne geliyoruz.
yoldan karşıya geçmemiz gerekiyor.
köprü geldiğimiz tarla yolundan bir miktar daha yüksekde olduğu için 100mt kadar sola gidiyor, yol seviyesini yakalayıp asfalttan karşıya geçiyoruz.
asfalt üzerinden köprüyü geçtikten 50mt sonra asfaltı terkedip sola dönerek toprak yola girmemiz gerekiyor.
22.2k civarında geldiğiniz güzel toprak yolu terkedip sola dönüp zeytinlik içerisine girmeniz gerekiyor. Bu sapağı çoğu kişi kaçıracak muhtemelen.
23.5k civarında Boyalıca başlıyor.
Boyalıca içinde parke veya asfalt yollar var.
24k ve 24.5k da çeşmeler var. Su takviyesini buralardan yapabilrsiniz.
24.8k civarında sağa dönüp yokuşa doğru devam edin. ileri devam etmeyin.
25.1k civarında sağa İznik yönüne dönün. ileri veya sola değil.
100mt ileride İznik yoluna çıkıp yine İznik yönüne doğru 50mt kadar devam edin.
Orhangazi yönüne dönerseniz kaybolmuş olursunuz.
50mt kadar gelince sola yukarıya doğru giden yola girin ve yokuşun keyfini çıkarmaya başlayın.
25.8k civarında Boyalıca'nın yaklaşık 300mt kadar üst tarafında yol kenarında 3 tane gecekondu göreceksiniz.
her evin önünde birer köpek var. ve bunlar bağlı değil. geceleyin burada bu köpeklere karşı dikkatli olmakda fayda var.
26.6k civarındaki çatal yol ayrımında sağ tarafı seçmek gerekiyor.
27.2k civarındaki çatal yol ayrımında solu seçin.
27.5k civarında Çekmeköy'deki Nirvana yokuşuna benzer bir yokuşa geleceksiniz.
Keyif almaya çalışın.
%30'a yaklaşan eğime sahip bu yokuşun üzerinde göl manzarısını seyretmek şahane oluyor.
28.1 civarında yokuşun sonunda bir yola çıkıyorsunuz.
burada sola dönün, sağa değil.
500mt kadar bir hafif iniş ve 500mt hafif çıkışdan sonra yol tekrar düze geliyor.
orman yolu bu kısımda sizi götürüyor.
32k'ya kadar dişe dokunur bir eğim olmadan geliyorsunuz.
32k'da yaklaşık 1k kadar sert bir iniş var.
kendinizi kaptırıp ayakları hırpalamayın burada.
33k'daki çeşmede oyalanmayın, zira pek suyu yok.
35.2k civarında dikkatli olun.
zira koştuğunuz yolu terkedip soldaki tarla yoluna girmeniz gerekiyor.
300mt kadar aşağı doğru koştuktan sonra bu sefer bu yolu bırakıp sağa dönmeniz gerekiyor.
300mt kadar devam edip asfaltı bulacaksanız. burada sağa doğru dönüp köy yoluna girmiş oluyoruz.
Keramet köyünün merkezine kadar olan kısım bir miktar yokuş.
köyün içersinde su alınabilecek 2 tane çeşme var.
köy içindeki 37.2k'daki çatal ayrımında sol yolu seçip negatif eğimli yola başlamış oluyoruz.
herhangi bir yol ayrımı olmadan 40k civarında Çakırlı köyüne ulaşıyoruz.
köy çıkışında 40.1 k'da dikkat olun.
burada asfaltı terkedip sağ tarafdan devam etmemiz gerekiyor.
asfalt üzerinde kaptırıp gitmeyin.
44.2k civarında köy yolu kesişimine geliyoruz.
bu noktada Örnekköy'e kadar göreceğiniz son çeşme var. suyunuz eksikse burada doldurun.
yolda sağa veya sola dönmeyin.
yolu geçip karşıya devam edin.
bu geçiş aynı zamanda yolların biraz biraz çamurlanmaya başladığı nokta oluyor.
45k'da sağa sola dönmeden karşıya devam edin.
bu kısımda bazı evlerin köpekleri bağlı değil. dikkatli olun.
47.9k'da sağa sola dönmeden karşıya devam edin.
48.8k civarında bir yol kesişimine daha geleceksiniz.
burası aynı zamanda tarla çamurlarının bitiş noktasıda denilebilir.
sağa sola dönmeden yolda karşıya geçin.
50mt kadar gidince köprüsüz bir dereyle karşılacaksınız.
burada şaşırmayın. hemen sağınızdaki yaklaşık 50cm*50cm ebatlarında beton sulama kanalını farkedin.
bu beton kanalın içinden derenin karşısına geçin.
burada 50mt kadar böğürtlenlerle mücadele etme durumu olabilyor.
50k'da ki binanın etrafına dolaşınca karşıya devam etmeyin.
burada sola aşağı doğru dönüp fabrika kenarına doğru devam edin.
500mt sonra Orhangazi-İznik yolunu bulacaksınız.
doğruca karşıya geçip devam edin.
51.3k'da ki sağ-sol yol ayrımında sağı tercih edin.
200mt sonra yol ayrımında sağa sola bakmadan karşı yolu tercih etmelisiniz.
53.5k'daki vardığınız yol belkide en kritik yol ayrımı.
ilk başda sadece sağ ve sola ayrımlar farkediliyor.
sizde gayri ihtiyarı Örnekköy'e doğru gideyim diye sola dönüp devam ederseniz kontrol noktasına 1k kala kaybolmuş olursunuz.
o noktada derenin içine doğru inen kısmı farketmeniz gerekiyor.
bu kısmı farkedip derenin üstünden karşıya geçip oradan devam etmeniz gerekiyor.
bu geçişten yaklaşık 1k kadar sonrada Örnekköy kontrol noktasına ulaşmış olacaksınız.
rotanın 17k-19k arası ve 44k-49k arasında biraz çamurlu yollar.
ama dikkatli olduğunuzda çamura saplanmadan geçilebilecek kısımlar bulabiliyorsunuz.
ben Örnekköy'e ulaştığımda çorabımda çamur yoktu, bacaklarımda çamur yoktu, ayakkabımın içine kaçan hiç çamur olmadı
Ayakkabımın üzerindeki çamur miktarıda sınırlıydı.
koşu sonrası ayakkabımı çıkarıp silkelediğimde sadece kuru toz toprak döküldü.
Yani İznik-Örnekköy arasında çamurdan korkmaya gerek yok.
sadece yukarıda çamurlu yollar diye bahsettiğim kısımlarda traktörlerin derin lastik izleri hız yapmayı olanaksız hale getiriyor.
Boyalıca'dan sonraki 3k uzunluğundaki yokuş ve Keramet köyündeki yaklaşık 1k lık yokuş haricinde rota üzerinde pek yokuş yok.
AMA rotanın enaz 45k'lık bölümü toprak yol olmasına rağmen sürekli araç trafiğine maruz kalmış yollar.
yani asfalta yakın sertlikde bir zemin var ve çoğu yerde zemine iyice oturmuş vaziyette olan küçük taşlar var.
bu sert zemin üzerindeki oturmuş küçük taşlardan oluşan yollar ayak tabanları için yorucu ve yıpratıcı olabilir.
o yüzden ayaktabanlarını korumak gerekebilir.
rota üzerinde çok fazla tutunma gerektirecek bir kısım yok.
çok fazla çamurla uğraşacak bir durumda yok.
o yüzden taban koruması iyi bir yol ayakkabası dahi iş görebilir bu kısımda.
şimdilik görüşlerim bu kadar.
umarım yarıştan önce birkez daha test etme imkanım olur bu rotayı.
30 Eylül 2014 Salı
Frig Ultra 100k report
Frig Vadisi 100k yarış raporum.
Cuma sabahı Mahmut Şentürk ve Muazzez Özçelik ile Yalova'dan Afyon'a doğru yola çıktık. 5 saatlik araba yolculuğunun ardından Afyon'a vardık. önce hafiften atıştırıp açlığımızı yatıştırdıktan sonra otele geçip yarış kitlerimizi aldık. Gazlıgölde biraz alışveriş yapıp kaldığımız otele dönüp dinlenmeye çekildik. yol yorgunluğunu atıp yarışa hazır olmak için dinlenmeye ihtiyacımız vardı.
yarış startı saat 09:00 idi. saat 08:30 gibi start noktasına geldik. bizimle birlikte yağmurda geldi ve tüm yarış boyunca bizi yanlız bırakmayan çok sadık bir yol arkadaşı oldu bize :)
ilk 3k dümdüz yoldu ve hız yapmaya oldukça müsaitdi. bu yüzden oldukça hızlı bir çıkışımız oldu. ilk 3k sonunda hedeflediğim paceden 1dk30sn daha hızlı olduğumu farkedince hız kontrolümünden endişe edip biraz yavaşlamaya karar verdim. bu hız kontrolü konusunda gerçekten çok kötüyüm. bu seferde çok yavaşlamıştım. 5k ve 18k arasında hedeflediğim paceded 30sn daha yavaş bir ortalama yapmıştım.
18k'daki dere geçişinde yolu şaşırınca 2k'dan biraz fazla bir kaybolma yaşadım. tekrar rotaya dönünce bu kayıp beni ateşledi ve tekrar hızlandım. ve bu hızımı 20k-50k arasında muhafaza ettim. fakat 40k-50k arası yol asfalttı ve benim ayakkabılarım minimalist tarzdaydı. minimalist ayakkabılar içinde bir şişko :) bu asfalt kısımda taban koruması zayıf olan minimalist ayakkabılar içerisindeki tempolu koşu yüzünden 50k'ya geldiğimde müthiş bir ayaktabanı ağrım oldu ve bu ağrı beni yarış sonuna kadar yani ikinci 50k boyunca hiç yanlız bırakmadı. bu yüzden 2.inci 50k içinde tempom yeniden düştü. ayaktabı ağrılarım yüzünden ikinci yarıda yolun yumuşak taraflarını arayıp oralardan koşar olmuştum. bir tarafda yarış için hafifleme, diğer tarafda sakatlanmayı engellemek için korunma. bu ikisinin arasındaki dengeyi iyi sağlamak gerekiyor.
yavaşda olsam hızımı korumaya çalıştım ve bunu 75k'ya kadarda başardım. 75k'da günışığı yavaş yavaş bizi terkedip karanlık onun yerini almaya başladı ki, bu tamda benim sevdiğim ortamdı. fakat yağmurda hızlanmaya başladı. 75k-90k arasında gevşek zemin üzerine yağan yağmur yolu fazlasıyla çamurlu bir hale getirmişti. her adımda ayakkabı ile birlikte kalkan onca çamur yüzünden değil koşmak yürümek dahi çok zor bir hal almıştı. 90k'da çamur bitti ama bu sefer 96k'ya kadar yol yukarı doğru bir eğimli bir hal aldı. yağmurdan üşümemek adına koşmak zorundaydık ve onca yorgunluğun üzerine yokuş koşmak zorlayıcıydı. 96k-98k arası yine bir çamur deryasına girdik. son 2k düz yoldu ama yol kenarında gidildiği için geçen arabaların sıçrattığı çamurlu sularla tepeden aşağı bolca duş alma imkanı buldum :)
yani son 25k tam anlamıyla şeytan azapta şeklinde geçti ve ben çok sevdim :)
son 50k boyunca cebelleştiğim ayaktabanı ağrısı ve son 25k boyunca olan aşırı çamurlu parkur yüzünden istediğim tempoyu yakalayamadım ve yavaş kaldım. ve bu yavaşlama sayesinde de bu yarış sakatlanmadan bitirdiğim ilk yarış oldu.
aldığım dersler; 5k-18k arası o yavaşlamam olmasaydı belli bir temposu olan grubla birlikte gider belkide hiç yol kaybetmezdim. 40k-50k arasındaki asfalt üzerinde minimalist ayakkabılar ile daha temkinli gitmeliydim. kontrol noktalarında gıdaların kötü olabileceğiğni hesaba katıp jellerin haricinde de yanıma erzak almalıydım. çamurlu yollarda çamurla birlikte ayakkabıya giren taşlardan korunmak için ayakkabı tozluklarından edinmeliydim.
***************************************************************************
my 100k report.
in friday morning we (me and 2 of my friends) left our city and after 5 hours driving we arrived the city where we will run. we got our racing stuff, got pasta party and then got back to our hotel. we needed some rest after road journey.
the race start was at 09:00 . we had our breakfast and left hotel and arrived at start point at 08:30. when we arrived to start point, a light rain started and never left during whole race. it was a loyal companion :)
first 3k was flat road and so suitable for speeding. so everybody started very speedy. at 3k, my pace 1min30sec faster than i planned and i was worried about my pace control. i decided to slow down, but i noticed that i am bad about pace control. because i became too slow. between 5k and 18k, my pace was about 30sec slower than i planned.
at 18k, i run off the route and had to run 2k extra to come back to the route. this mistake fostered me and started run faster. and i kept my speed between 20k and 50k. between 40k and 50k, the road was asphalt and my shoes were a pair of minimalist shoes. a fat guy in minimalist shoes :) of course because of a speedy run on asphalt and poor footpad protection of my shoes, i had a terrible footpad pain at 50k. it made me slower again. between 50k and 100k, i suffered because of this pain.
i tried to keep my speed constant and succeeded until 75k. after 75k, daylight left, darkness appeared. that was the way i love it. but unfortunately rain became faster and the road became heavier and muddier. with lots of mud at each shoe, even walking was too hard and running nearly impossible. mud finished at 90k. the route was asphalt beween 90k and 96k but it was all uphill. then between 96k and 98k it was fully muddy again. last 2k was flat road, but it was along a highway and had to suffered because of muddy water splashed by cars.
so last 25k was a real challange and i loved it :)
my footpad pain in last 50k made me slow and also muddy course in last 25k made slow, so because of i run slow, it was my first injury-free race :)
Cuma sabahı Mahmut Şentürk ve Muazzez Özçelik ile Yalova'dan Afyon'a doğru yola çıktık. 5 saatlik araba yolculuğunun ardından Afyon'a vardık. önce hafiften atıştırıp açlığımızı yatıştırdıktan sonra otele geçip yarış kitlerimizi aldık. Gazlıgölde biraz alışveriş yapıp kaldığımız otele dönüp dinlenmeye çekildik. yol yorgunluğunu atıp yarışa hazır olmak için dinlenmeye ihtiyacımız vardı.
yarış startı saat 09:00 idi. saat 08:30 gibi start noktasına geldik. bizimle birlikte yağmurda geldi ve tüm yarış boyunca bizi yanlız bırakmayan çok sadık bir yol arkadaşı oldu bize :)
ilk 3k dümdüz yoldu ve hız yapmaya oldukça müsaitdi. bu yüzden oldukça hızlı bir çıkışımız oldu. ilk 3k sonunda hedeflediğim paceden 1dk30sn daha hızlı olduğumu farkedince hız kontrolümünden endişe edip biraz yavaşlamaya karar verdim. bu hız kontrolü konusunda gerçekten çok kötüyüm. bu seferde çok yavaşlamıştım. 5k ve 18k arasında hedeflediğim paceded 30sn daha yavaş bir ortalama yapmıştım.
18k'daki dere geçişinde yolu şaşırınca 2k'dan biraz fazla bir kaybolma yaşadım. tekrar rotaya dönünce bu kayıp beni ateşledi ve tekrar hızlandım. ve bu hızımı 20k-50k arasında muhafaza ettim. fakat 40k-50k arası yol asfalttı ve benim ayakkabılarım minimalist tarzdaydı. minimalist ayakkabılar içinde bir şişko :) bu asfalt kısımda taban koruması zayıf olan minimalist ayakkabılar içerisindeki tempolu koşu yüzünden 50k'ya geldiğimde müthiş bir ayaktabanı ağrım oldu ve bu ağrı beni yarış sonuna kadar yani ikinci 50k boyunca hiç yanlız bırakmadı. bu yüzden 2.inci 50k içinde tempom yeniden düştü. ayaktabı ağrılarım yüzünden ikinci yarıda yolun yumuşak taraflarını arayıp oralardan koşar olmuştum. bir tarafda yarış için hafifleme, diğer tarafda sakatlanmayı engellemek için korunma. bu ikisinin arasındaki dengeyi iyi sağlamak gerekiyor.
yavaşda olsam hızımı korumaya çalıştım ve bunu 75k'ya kadarda başardım. 75k'da günışığı yavaş yavaş bizi terkedip karanlık onun yerini almaya başladı ki, bu tamda benim sevdiğim ortamdı. fakat yağmurda hızlanmaya başladı. 75k-90k arasında gevşek zemin üzerine yağan yağmur yolu fazlasıyla çamurlu bir hale getirmişti. her adımda ayakkabı ile birlikte kalkan onca çamur yüzünden değil koşmak yürümek dahi çok zor bir hal almıştı. 90k'da çamur bitti ama bu sefer 96k'ya kadar yol yukarı doğru bir eğimli bir hal aldı. yağmurdan üşümemek adına koşmak zorundaydık ve onca yorgunluğun üzerine yokuş koşmak zorlayıcıydı. 96k-98k arası yine bir çamur deryasına girdik. son 2k düz yoldu ama yol kenarında gidildiği için geçen arabaların sıçrattığı çamurlu sularla tepeden aşağı bolca duş alma imkanı buldum :)
yani son 25k tam anlamıyla şeytan azapta şeklinde geçti ve ben çok sevdim :)
son 50k boyunca cebelleştiğim ayaktabanı ağrısı ve son 25k boyunca olan aşırı çamurlu parkur yüzünden istediğim tempoyu yakalayamadım ve yavaş kaldım. ve bu yavaşlama sayesinde de bu yarış sakatlanmadan bitirdiğim ilk yarış oldu.
aldığım dersler; 5k-18k arası o yavaşlamam olmasaydı belli bir temposu olan grubla birlikte gider belkide hiç yol kaybetmezdim. 40k-50k arasındaki asfalt üzerinde minimalist ayakkabılar ile daha temkinli gitmeliydim. kontrol noktalarında gıdaların kötü olabileceğiğni hesaba katıp jellerin haricinde de yanıma erzak almalıydım. çamurlu yollarda çamurla birlikte ayakkabıya giren taşlardan korunmak için ayakkabı tozluklarından edinmeliydim.
***************************************************************************
my 100k report.
in friday morning we (me and 2 of my friends) left our city and after 5 hours driving we arrived the city where we will run. we got our racing stuff, got pasta party and then got back to our hotel. we needed some rest after road journey.
the race start was at 09:00 . we had our breakfast and left hotel and arrived at start point at 08:30. when we arrived to start point, a light rain started and never left during whole race. it was a loyal companion :)
first 3k was flat road and so suitable for speeding. so everybody started very speedy. at 3k, my pace 1min30sec faster than i planned and i was worried about my pace control. i decided to slow down, but i noticed that i am bad about pace control. because i became too slow. between 5k and 18k, my pace was about 30sec slower than i planned.
at 18k, i run off the route and had to run 2k extra to come back to the route. this mistake fostered me and started run faster. and i kept my speed between 20k and 50k. between 40k and 50k, the road was asphalt and my shoes were a pair of minimalist shoes. a fat guy in minimalist shoes :) of course because of a speedy run on asphalt and poor footpad protection of my shoes, i had a terrible footpad pain at 50k. it made me slower again. between 50k and 100k, i suffered because of this pain.
i tried to keep my speed constant and succeeded until 75k. after 75k, daylight left, darkness appeared. that was the way i love it. but unfortunately rain became faster and the road became heavier and muddier. with lots of mud at each shoe, even walking was too hard and running nearly impossible. mud finished at 90k. the route was asphalt beween 90k and 96k but it was all uphill. then between 96k and 98k it was fully muddy again. last 2k was flat road, but it was along a highway and had to suffered because of muddy water splashed by cars.
so last 25k was a real challange and i loved it :)
my footpad pain in last 50k made me slow and also muddy course in last 25k made slow, so because of i run slow, it was my first injury-free race :)
25 Mayıs 2014 Pazar
Cekmekoy 60k 2014
every race is a new experience.
experimenting on myself is going on :)
i didn't make any carb-loading before this race.
my protein based regimen continued upto last day.
and during race, i didn't use energy gels.
they are full of carbs.
instead of it, i had protein bars.
i noticed that long runs (longer than 5 hours) damages muscles and body needs proteins.
during 9 hours, 5 protein bars was enough for me.
they worked well.
after race i checked my weight and my body lost was zero. same kg before race
at food stations;
i mostly had lemon and lots of salt.
because weather was too hot and
running under direct sunlight during 9 hours was sweltering.
my water consumption was about 8,5 liters during race.
when i finish race, my skin was covered by salt because of too much sweating.
and you have to recover your salt loss, otherwise you become exhausted very quickly.
refreshing effect of lemon&salt was great.
race was hard;
9 hours and no clouds. 09:00AM start, 18:30 finish
between km50th and km 60th more than 1500 meters elevation gain,
after 50km run, when you saw those uphills, your brain stops feeling anything.
i had a cramp at my right lower leg at km24th and
another cramp at my left lower leg at km52nd,
pain at my thigh during whole race and at some parts pain at my right knee.
but after a certain point, your brain refuse to feel pains says "these fucking pains will not kill us, and we will finish this fucking race". at that point you understand that there is no other way than finishing the race
cocnlusion; requirements of different conditions may be totally different.
you should conclude about what you need wisely to succeed
*****************************************
her yarış yeni bir tecrübe
kendi üzerimdeki deneylerim devam ediyor :)
bu yarıştan önce karbonhidrat yüklemesi yapmadım.
son güne kadar protein odaklı perhizimi devam ettirdim.
yarış boyuncada enerji jeli kullanmadım.
jelleri doğal olmadıkları için değil, karbonhidrat yüklü oldukları için sevmiyorum.
onun yerine protein barlarım vardı.
5 saatten daha uzun koşuların kaslara zarar verdiğini ve vucüdun proteine ihtiyacı olduğunu farkettim.
9 saatlik yarış boyunca 5 protein bar benim için yeterli oldu.
oldukça iyi iş gördüler.
yarıştan sonra kilomu kontrol ettim ve 9 saatlik yarışta kilo kaybetmediğimi gördüm.
yani vucüdum birşey kaybetmemişti.
yiyecek istasyonlarında çoğunlukla sadece limon ve bolca tuz aldım,
çünkü hava çok sıcaktı ve 9 saat boyunca güneş ışığı altında koşmak fazlasıyla bunaltıcıydı.
yarış boyunca 8,5 litre civarında su tüketmişim,
yarışı bitirdiğimde terlemin etkisiyle cildim tuzla kaplıydı.
bu tuz kaybını telafi etmesseniz çok çabuk etkisini gösteriyor ve bitkin hissetmeye başlıyorsunuz.
tuz ve limonun tazeleyici etkisi çok iyiydi.
yarış zordu; 9 saat boyunca hiç bulut olmadı. sabah 9:00 başlayıp akşam 6:30 kadar yollardaydık.
özellikle km50 ve km60 arasında rota inanılmaz zordu. 1500mt den daha fazla iniş çıkış oldu.
50.inci kmye gelipde o yokuşları gördüğünüzde birşey hissetmemeye başlıyorsunuz.
km24 de sağ baldırımda bir kramp oldu,
km52 de bu sefer sol baldırıma kramp girdi.
yarış boyunca zaten kalçamda ağrı vardı. bir ara sağ dizim ağrır gibi oldu.
fakat belli bir noktadan beyniniz acıları hissetmeyi reddediyor ve "bu sittiğimin acıları, ağrıları bizi öldürmeyecek ve bu sittiğimin yarışı bitecek" dediğini duyuyorsunuz ve o an yarışı bitirmekten başka bir yolunuz olmadığını anlıyorsunuz.
sonuç; farklı koşulların ihtiyaçları tamamen farklı olabilir.
başarı için bu ihtiyaçları akıllaca tespit etmeniz gerekiyor.
experimenting on myself is going on :)
i didn't make any carb-loading before this race.
my protein based regimen continued upto last day.
and during race, i didn't use energy gels.
they are full of carbs.
instead of it, i had protein bars.
i noticed that long runs (longer than 5 hours) damages muscles and body needs proteins.
during 9 hours, 5 protein bars was enough for me.
they worked well.
after race i checked my weight and my body lost was zero. same kg before race
at food stations;
i mostly had lemon and lots of salt.
because weather was too hot and
running under direct sunlight during 9 hours was sweltering.
my water consumption was about 8,5 liters during race.
when i finish race, my skin was covered by salt because of too much sweating.
and you have to recover your salt loss, otherwise you become exhausted very quickly.
refreshing effect of lemon&salt was great.
race was hard;
9 hours and no clouds. 09:00AM start, 18:30 finish
between km50th and km 60th more than 1500 meters elevation gain,
after 50km run, when you saw those uphills, your brain stops feeling anything.
i had a cramp at my right lower leg at km24th and
another cramp at my left lower leg at km52nd,
pain at my thigh during whole race and at some parts pain at my right knee.
but after a certain point, your brain refuse to feel pains says "these fucking pains will not kill us, and we will finish this fucking race". at that point you understand that there is no other way than finishing the race
cocnlusion; requirements of different conditions may be totally different.
you should conclude about what you need wisely to succeed
*****************************************
her yarış yeni bir tecrübe
kendi üzerimdeki deneylerim devam ediyor :)
bu yarıştan önce karbonhidrat yüklemesi yapmadım.
son güne kadar protein odaklı perhizimi devam ettirdim.
yarış boyuncada enerji jeli kullanmadım.
jelleri doğal olmadıkları için değil, karbonhidrat yüklü oldukları için sevmiyorum.
onun yerine protein barlarım vardı.
5 saatten daha uzun koşuların kaslara zarar verdiğini ve vucüdun proteine ihtiyacı olduğunu farkettim.
9 saatlik yarış boyunca 5 protein bar benim için yeterli oldu.
oldukça iyi iş gördüler.
yarıştan sonra kilomu kontrol ettim ve 9 saatlik yarışta kilo kaybetmediğimi gördüm.
yani vucüdum birşey kaybetmemişti.
yiyecek istasyonlarında çoğunlukla sadece limon ve bolca tuz aldım,
çünkü hava çok sıcaktı ve 9 saat boyunca güneş ışığı altında koşmak fazlasıyla bunaltıcıydı.
yarış boyunca 8,5 litre civarında su tüketmişim,
yarışı bitirdiğimde terlemin etkisiyle cildim tuzla kaplıydı.
bu tuz kaybını telafi etmesseniz çok çabuk etkisini gösteriyor ve bitkin hissetmeye başlıyorsunuz.
tuz ve limonun tazeleyici etkisi çok iyiydi.
yarış zordu; 9 saat boyunca hiç bulut olmadı. sabah 9:00 başlayıp akşam 6:30 kadar yollardaydık.
özellikle km50 ve km60 arasında rota inanılmaz zordu. 1500mt den daha fazla iniş çıkış oldu.
50.inci kmye gelipde o yokuşları gördüğünüzde birşey hissetmemeye başlıyorsunuz.
km24 de sağ baldırımda bir kramp oldu,
km52 de bu sefer sol baldırıma kramp girdi.
yarış boyunca zaten kalçamda ağrı vardı. bir ara sağ dizim ağrır gibi oldu.
fakat belli bir noktadan beyniniz acıları hissetmeyi reddediyor ve "bu sittiğimin acıları, ağrıları bizi öldürmeyecek ve bu sittiğimin yarışı bitecek" dediğini duyuyorsunuz ve o an yarışı bitirmekten başka bir yolunuz olmadığını anlıyorsunuz.
sonuç; farklı koşulların ihtiyaçları tamamen farklı olabilir.
başarı için bu ihtiyaçları akıllaca tespit etmeniz gerekiyor.
20 Nisan 2014 Pazar
iznik ultra 2014
i am a truly novice about running. i started running in April 2013 and no any kind of sports history before that. i run my first race and also it was my first marathon in November 2013 with 5h:53min, second marathon was in March 2nd with 4h:16min,
and first ultra was in March 22nd as 45k night trail (5h:47min).
And at my first anniversary in running world i wanted to try a 130k trail.
every race is a lesson and every failure is a GREAT lesson.
what i learnt here;
my shoe choice was totally wrong.
water protected shoes (Salomon speedcross CS) never provide enough breathability
and cannot discharge sweat enough quickly,
so my foot was shreded at km60th and during next 15k every step gave me pain.
and i noticed i dont know how to run downhills.
between km31st and km38th was 7k nonstop downhill,
and at end of this downhill i felt like shattered and exhausted.
between km42nd and km46th we had more than 500meters uphills,
and i noticed that batons are so useful during these kind of uphills.
i didnt have any, so i took some bough from trees and used as batons.
with shreded footpads and shattered bones&muscles, i couldnt go on more than 75k.
my next run is in May 18 (60k trail)(4 weeks to go), and i hope i will be better at that race :)
***********************************************************************
koşu dünyasında bir acemiyim. koşmaya Nisan 2013'de başladım ve öncesinde hiçbir sportif geçmişimde yok. ilk yarışımı ve aynı zamanda ilk maratonumu Kasım 2013'de 5s:53dk ile bitirdim.
2.inci maratonum 2 Mart'da 4s:16dk ile olmuştu. ilk ultramı ise 22 Martta 45km Çekmeköy gece koşunda 5s:16dk ile yaptım.
ve koşu dünyasındaki ilk yılımın şerefine 130km yi denemek istedim.
benim için her yarış bir ders, her başarısızlık BÜYÜK bir ders.
burada neler öğrendim;
ayakkabı tercihim hatalıydı.
su korumalı ayakkabılarım (Salomon speedcross CS) yeterli havalandırmayı asla sağlayamadı
ve teri tahliye edemedi. km60 da ayaklarım bembeyaz bir halde su içerisinde kalmışcasına buruşmuş bir vaziyette ve ayaktabanlarım parçalanmış vaziyetteydi. sonraki 15km de her adımda ayak tabanlarımı hissettim.
ve tepe inişlerini nasıl koşmam gerektiği bilmediğimi farkettim.
km31 ve km38 arasındaki 7km lik kesintisiz inişi bitirdiğimde tüm eklemlerim ve kaslarım sarsılmış bir vaziyetteydi ve kendimi tükenmiş gibi hissediyordum.
km42 ve km46 arasında 500mt den daha fazla çıkış vardı ve bu tip çıkışlarda batonların çok kullanışlı olduğunu farkettim. ağaç dalından yaptığım batonum bir parça iş gördü ama tam verimli olmadı.
terden parçalanmış ayaktabanı ve inişlerin etkisiyle sarsılmış bir bünye ile 75k dan daha fazla gidemedim.
bir sonraki yarış 18 Mayıs'da 60k yarışı. 4 hafta kaldı. umarım orada daha iyi olacağım
and first ultra was in March 22nd as 45k night trail (5h:47min).
And at my first anniversary in running world i wanted to try a 130k trail.
every race is a lesson and every failure is a GREAT lesson.
what i learnt here;
my shoe choice was totally wrong.
water protected shoes (Salomon speedcross CS) never provide enough breathability
and cannot discharge sweat enough quickly,
so my foot was shreded at km60th and during next 15k every step gave me pain.
and i noticed i dont know how to run downhills.
between km31st and km38th was 7k nonstop downhill,
and at end of this downhill i felt like shattered and exhausted.
between km42nd and km46th we had more than 500meters uphills,
and i noticed that batons are so useful during these kind of uphills.
i didnt have any, so i took some bough from trees and used as batons.
with shreded footpads and shattered bones&muscles, i couldnt go on more than 75k.
my next run is in May 18 (60k trail)(4 weeks to go), and i hope i will be better at that race :)
***********************************************************************
koşu dünyasında bir acemiyim. koşmaya Nisan 2013'de başladım ve öncesinde hiçbir sportif geçmişimde yok. ilk yarışımı ve aynı zamanda ilk maratonumu Kasım 2013'de 5s:53dk ile bitirdim.
2.inci maratonum 2 Mart'da 4s:16dk ile olmuştu. ilk ultramı ise 22 Martta 45km Çekmeköy gece koşunda 5s:16dk ile yaptım.
ve koşu dünyasındaki ilk yılımın şerefine 130km yi denemek istedim.
benim için her yarış bir ders, her başarısızlık BÜYÜK bir ders.
burada neler öğrendim;
ayakkabı tercihim hatalıydı.
su korumalı ayakkabılarım (Salomon speedcross CS) yeterli havalandırmayı asla sağlayamadı
ve teri tahliye edemedi. km60 da ayaklarım bembeyaz bir halde su içerisinde kalmışcasına buruşmuş bir vaziyette ve ayaktabanlarım parçalanmış vaziyetteydi. sonraki 15km de her adımda ayak tabanlarımı hissettim.
ve tepe inişlerini nasıl koşmam gerektiği bilmediğimi farkettim.
km31 ve km38 arasındaki 7km lik kesintisiz inişi bitirdiğimde tüm eklemlerim ve kaslarım sarsılmış bir vaziyetteydi ve kendimi tükenmiş gibi hissediyordum.
km42 ve km46 arasında 500mt den daha fazla çıkış vardı ve bu tip çıkışlarda batonların çok kullanışlı olduğunu farkettim. ağaç dalından yaptığım batonum bir parça iş gördü ama tam verimli olmadı.
terden parçalanmış ayaktabanı ve inişlerin etkisiyle sarsılmış bir bünye ile 75k dan daha fazla gidemedim.
bir sonraki yarış 18 Mayıs'da 60k yarışı. 4 hafta kaldı. umarım orada daha iyi olacağım
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)